دریای شن موج میزند
در 1 باد
صدای شکستن مردی
در میان امواج سرخ میشود
فریادی در خمیازه ی طوفان
شکار میشود
قایق ها تعلیق شده اند
در انعکاس شاعرانه ی قانون
مجازات را چه کسی برای
خودکشی نهنگها نوشت
وقتی که باد شن را برای حلقوم
کلمات سفارش میداد
تو رفتی از راهی که
شعرهای من
گلوی خاکی جاده هایش را آسفالت کرده است
مسافت را
با احساس من بسنج
پا روی سنگهای تفتیده نگذار
تازه از روی اجاق شعرهایم برداشته ایم
صبر کن تا باران بیاید
بعد از باران رنگین کمان داریم
برگرد آهوی رمیده ی شنهای داغ
فاراب
برچسب:
نویسنده: ماهان پاکدل