تودمکرات ترین ذبح کلامی سر نی
تو که نبض کلمات
ی تو کدامی سر نی
ای ورقهای تنت از خط احزاب جدا
تو خود حافظی و شرب مدامی سر نی
باغ تاک ولب دریاو لب خشک چه باک
به غزلخوانی معشوق به جامی سر نی
کعب نی ها است نوایی که چه استبدادی است
خیزران واسراء اصل قیامی سرنی
ای مسافر زچهل بیت گذشتی از عشق
یاد کن همسفران راهی شامی سر نی
تاج وتخت سر نی خسرو خوبان بنشین
غزلم یافته اکنون چه مقامی سر نی
نکند پس بزند بادسر زلف تو را
قافیه نیز بفهمد که امامی سر نی
از عطش در غزلی سوخته دستان قلم
بقلم سرخ نوشتی چه پیامی سر نی
ای که از مادر میهن تو حضانت داری
برسان از وطن عشق سلامی سر نی
چاه یوسف زده ای مصر کجا چاه کجا
مثل کنعان زده ها ماه تمامی سر نی
تو به قطع قلم قطعطمو قطع شدی(۱)
چکنم باز تو رفتی سر بامی سر نی
فاراب(قلیزاده)
۱- تلمیحی بحدیث امام صادق ع
والله ان قطعتموا یمینی انی احامی ابداً ان دینی
برچسب:
نویسنده: ماهان پاکدل