زیر درختان فندق

مکث کنآسایشگاه سالمنداناینجا جهان مکث کرده استرویپاهایی که راه نمیرودروی دستانی که بی پا شده استروی چشمانی که زمانی عاشق بوده استروی تختهایی کهزخمها بستری شده اندسهی قدانی که کمانی شدهخوش کمرانیمکث کنآسایشگاه سالمنداناینجا جهان مکث کرده استرویپاهایی که راه نمیرودروی دستانی که بی پا شده استروی چشمانی که زمانی عاشق بوده استروی تختهایی کهزخمها بستری شده اندسهی قدانی که کمانی شده اندخوش کمرانی که به رقص بوده اندبه نقص نشسته انداینجا زندگیبه رقص میآوردزخمها رااز نام میاندازدخندیدن رااینجایک لحظه مکث نیستاینجا گویا عشقو زندگی از جنگبرگشته انداینجاتمام شعارهاسخنرانیهانطقهامکث میکنندتاکنونزنی که در محوطه روی تختخوابیده استومن نزدیک اویمباخودش حرف میزندکمی بلند که من بشنومباخودش میگفتبرادرم چرا نمی آ...

تودمکرات ترین ذبح کلامی سر نیتو که نبض کلمات ی تو کدامی سر نیای ورقهای تنت از خط احزاب جداتو خود حافظی و شرب مدامی سر نیباغ تاک ولب دریاو لب خشک چه باکبه غزلخوانی معشوق به جامی سر نیکعب نی ها است نوایی...