مدادهای گچی

تو تکرار می شدی وقتی ثانیه ها یخ می زدند
درانجماد ذهن پرستو در بوران
در خطوط به هم ریخته چپر ها
عطر رد پای تو با نور رد میشد
تو ذخیره می شدی در اذهان درختان گردو
.وقتی زاغ ها بی لانه بودند
تو معادلات را بهم زدی در هندسه ذهنم
وقتی که معادله چهار مجهولی را
با چهار عمل اصلی
در چهار راه بی چراغ روستا مفقود میکردیم
درود بر تو
شهامت شفاهی 1 گچی
بر تخت سیاه های سرمشق شبانه ما
فاراب

بمناسبت
ملاقات با استاد معظم وفرهیخته
بهمن بشارتی