تاجش سر مستطاب اولا

●▬▬๑۩۩๑farab๑۩۩๑▬▬●:
●▬▬๑۩۩๑farab๑۩۩๑▬▬●:
در صلح بتان شراب اولا
در دم عطش تو اب اولا
ما شیون شعر میسراییم
تا انکه تورا صواب اولا

در نشت غزل کدام بت بود
جام غزل گلاب اولا

دربتکده ی تنیم عابد
این بتکده ها خراب اولا

تا شب نفس تو ماه بویید
دست دل ما رباب ا ولا

دریا نشوی چه بهتر انکه
در کف بتر از حباب اولا

مشاطه گر جهان ببینید
چشم توکه در نقاب اولا

هشیاری تو خموشیت شد
از اولشم بخواب او لا

جز صومعه معبدی نرفتی
کارتو همان ثواب اولا

اندیشه عشق گرنکردی
اندیشه به انقلاب اولا

صدباب گشود شعرم امشب
یکراه گشاده باب اولا

مفتی ندهند شعر ما را
با غمزه خود حساب اولا

گر گوش دهی صدای باران
توصیف به آب وتاب اولا

از جیب خدا عرق بریزد
باران بتو هم خطاب اولا

آویخت سرت طناب داری
یعنی که تنت سراب اولا

تا از سر او کلاه افتاد
گفتا زمن ان جناب اولا

سلطان که زتاج خود جدا شد
تاجش سر مستطاب اولا

مظلومیت افتخار کردید
اینگونه به ما عذاب اولا

گراین غزلم کم است معشوق
در وصف توصدکتاب اولا

لطفا نظری به حال ماکن
نه انکه به ما عتاب اولا

هی مست شو از خلا بگویم
مست از نفس تو ناب اولا

فاراب فروردین۹۹